fbpx

Hallo, ik ben

Leony

Sinds 2014 werk ik met gevoelige, hoogsensitieve en nieuwetijdskinderen en hun ouders over de hele wereld. Ik werk als een soort vertaler tussen kinderen en hun ouders.

Ik help ouders hun kind nóg beter te begrijpen en laat zien welke belangrijke behoeftes je (sensitieve) kind heeft die je misschien niet altijd herkend. Daarnaast help ik ouders en kinderen om hun eigen binnenwereld en onbewuste patronen te begrijpen. 

Maar dat was niet echt mijn plan...

Ik ben zelf een super-sensitivo.

Toen ik begin 20 was en psychologie studeerde, kreeg ik steeds meer last van mijn gevoeligheid. Echt last. Ik was heel snel moe en overprikkeld. Ik woonde destijds in het centrum van de stad, en als ik op zaterdag een half uurtje naar buiten was geweest dat was ik daarna uitgeput.

  • Ik nam continu gevoelens over van anderen en was heel gevoelig voor sfeer
  • had veel moeite om grenzen aan te geven of 'nee' te zeggen, 
  • had veel slaap nodig (en werd dan nog vaak moe wakker),
  • was snel in de war. Bijvoorbeeld als iemand een sterke mening had dan kon ik daar helemaal in meegaan, en pas als ik later weer thuis was denken 'oh nee, ik denk daar toch anders over.'
  • Ik kon sowieso heel lastig voelen wat ik zelf nou eigenlijk dacht of nodig had of wat ik wilde of waar mijn grenzen waren.

Ik snapte er niks van...

Ik zocht antwoorden in mijn studie. Wie ben ik? Waarom ben ik anders? Waar heb ik last van? En hoe kom ik er weer vanaf? 

Maar helaas vond ik de antwoorden daar niet.

Ik begon van alles uit te proberen om me beter te voelen. Extreem gezond eten, dure supplementen, alternatieve therapieën... Kristallen, mediteren, yoga...

Allemaal fijne dingen. En alles werkte wel... een beetje.. eventjes... en zo lang ik er niet mee stopte. Het kostte wel veel tijd en nog veel meer geld.

Dat ik zo goed geworden ben in anderen met sensitiviteit helpen komt alleen maar omdat ik er zelf zo ontzettend slecht in was. Ik heb er jaaaren over gedaan om te begrijpen hoe het allemaal werkt. En alles wat niet werkt heb ik uitgebreid geprobeerd. 


Tot ik de wereld van energie ontdekte

Ik had ondertussen al vastgesteld dat ik hoogsensitief was, en ik dacht dat ik daar de rest van mijn leven gewoon mee moest leven. Met alle last die ik daar van had.

Maar wat bleek, mijn uitdagingen kwamen niet door mijn gevoeligheid, maar door hoe ik met mijn energie omging. 

En dat is iets wat je grotendeels aangeleerd hebt, en ook gewoon weer kunt veranderen.

Ik had bijvoorbeeld een patroon wat ik "omgekeerde voelsprieten" noem. Dat is als je onbewust steeds bij anderen aan het voelen bent. Wat voel jij? Ben ik veilig? Wat gebeurd er?

Ik zat continu in iedereen's energie, in iedereen's gevoelens, nam die gevoelens over en raakte daar overspoeld door. Tegelijkertijd had ik daardoor nauwelijks aandacht voor mijn binnenwereld en dus geen ideeeee wat ik nou zelf precies voelde, of wilde of nodig had.

Dan kun je gezond eten en mediteren tot je een ons weegt en zo'n ei om je heen visualiseren als schild - als je zelf de hele tijd met je voelsprieten overal bent en zelf in iedereen's energie duikt, dan helpt dat dus helemaal niks...

Eigenlijk is het allemaal niet zo ingewikkeld 🙂

=>> Ik schreef dit artikel over hoe je met je energieveld omgaat en waar je dat aan merkt en hoe het anders kan: "Hoogsensitief kind, gevoelige mama? Zo wordt het makkelijker!"

Ik was zo ontzettend opgelucht...

om me zo veel beter te voelen en niet het gevoel te hebben dat sensitiviteit een handicap is voor de rest van je leven. En dat ik nooit alles kon doen wat anderen deden. Dat ik raar was…

Ok, ik ben wel echt een beetje raar, maar daar heb ik verder geen last van 😉 

Dat ik nu gewoon kan genieten van alle mooie kanten van sensitief zijn, de intuïtie, compassie, het intens genieten van dingen…

Ik voel nog steeds alles wat mensen om me heen voelen. Eigenlijk veel beter. Ik ben daar zo helder in geworden dat ik van veel vrienden niet mee mag doen met spelletjes waar je een voordeel hebt als je gedachten kunt lezen… of zo lijkt het voor hen.. en dat vinden ze dan niet eerlijk.

Dus eerlijk is eerlijk, het heeft een klein nadeel - ik mag niet meer met alle spelletjes meedoen…

Maar ik heb er geen last meer van. De gevoelens van anderen. Ik kan het zien en laten zijn, ik neem het niet meer over. 


Mijn eigen praktijk

Het werd een enorme passie. Mensen begrijpen, sensitiviteit begrijpen, energie en onbewuste patronen begrijpen. Ik vond het allemaal fascinerend!

Na heel veel cursussen, boeken en opleidingen begon in 2008 mijn eigen praktijk in energie therapie. 

In mijn praktijk hielp ik allerlei volwassenen met allerlei klachten. Van onverklaarbare buikpijn tot depressies. Vooral mensen die net als ik ook in het reguliere circuit geen antwoord konden vinden. 

Na een tijdje ging ik ook cursussen geven. Dat vond ik super om te doen. Vooral als mijn leerlingen dan voor zichzelf ontdekten dat er zo veel meer is in het leven dan wat je kunt zien of leert op school. En dat je dat zelf kunt voelen en het een groot verschil maakt in je leven.

Ik vond het een tijd lang heel erg leuk, maar had altijd het gevoel dat dit niet was wat ik de rest van mijn leven wilde blijven doen. 

"Wil jij mijn mama worden?"

Drie jaar voordat mijn zoontje uiteindelijk geboren zou worden hoorde ik opeens een stem: "Wil jij mijn mama worden?" 

Je zou denken dat ik daar van schrok of mezelf zou inchecken bij een psychiatrisch instituut, maar ik was ondertussen al een beetje gewend geraakt aan rare dingen. 

De eerste keer vergeet ik nooit weer. Ik had een vrouw op mijn behandeltafel liggen in mijn praktijk die energetisch echt helemaal in de knoop en in de war was. In mijn hoofd vroeg ik me af: "Jeetje, hoe kom jij zo in de war?" "Nou dat zal ik je vertellen!" Klonk het antwoord. En vervolgens kwam er een heel verhaal. Terwijl de mevrouw gewoon nog stil en met haar ogen dicht op mijn tafel lag.

Toen dacht ik wel... ehm, Leony... prachtig hoor, al die nieuwe dingen die je doet. Fijn voor je.. maar nu is het denk ik wel tijd voor een bezoekje aan een psych persoon... Mijn intellectuele, wetenschappelijke hoofd had er nogal moeite mee, en in mijn psychologieboeken stond duidelijk dat stemmen horen niet echt een goed teken is...

Maar ik zei er geen woord over. Tegen niemand. En toen ik de praktijk verliet die middag ging ik rechtstreeks naar de kroeg. Das het voordeel van jong en student zijn, niemand vindt het raar als je 's middags al in de kroeg gaat zitten. 

Het gebeurde steeds vaker. Mensen vertelden me 'telepathisch' waar ze last van hadden en waar het vandaan kwam. En na de eerste schrik begon ik toch wel erg nieuwsgierig te worden... Dus heel voorzichtig vroeg ik een keer hardop aan een client iets van "He, kan het heel misschien zo zijn dat er dit en dit in je leven speelt en dat je je daar zo en zo bij voelt?" En het bleek perfect te kloppen.

Zo goed zelfs dat na een tijdje mensen in mijn praktijk niet langer voor energie therapie kwamen maar ik gewoon luisterde wat hun energie mij vertelde en ze op die manier ging helpen. 

Dus tegen de tijd dat ik jaren later een kindje op mijn schouder voelde die vroeg of ik zijn mama wilde worden vond ik dat niet meer heel raar. 

Ik vond het eigenlijk vrij hilarisch want ik had toen geen relatie en ook niet echt een acute kinderwens. Dus ik zei: "Sure, regel jij de papa dan?"

Vanaf toen kwam dit jongetje regelmatig even langs. Als ik met een nieuw iemand ging daten had hij vaak commentaar: "Dat is niet mijn vader." En dan dacht ik 'jij moet je mond houden' 🙂 En dat zien we later wel. 

Natuurlijk had hij elke keer gelijk en toen zijn vader en ik elkaar wel ontmoeten was hij muisstil. Dat vond ik nogal verdacht... En al snel was ik in verwachting.

Ik moet daar even bij vertellen dat ik hem ooit al wel eens gezegd had dat als hij dacht dat het een goed moment was, hij beter gewoon kon komen. Want als hij zou wachten tot ik er zelf echt helemaal klaar voor was, dan was ik waarschijnlijk 50. Dus het was niet 'erg brutaal' ofzo, dat hij zelf het moment koos 🙂


Telepathisch communiceren met kinderen

Na de geboorte bleven we nog steeds telepathisch communiceren. Het is ontzettend handig als je baby zelf kan vertellen wat het nodig heeft en waar het last van heeft. Ik heb ontzettend veel over kinderen geleerd van mijn zoontje op die manier.

En ik merkte dat andere kinderen ook telepathisch tegen mij gingen praten als we bijvoorbeeld in de speeltuin waren.

Ik had ondertussen een aantal hele lieve vrienden, die 'rare dingen' ook heel normaal vonden, en dezelfde ervaringen hadden. Dat hielp 🙂

Regelmatig kreeg ik kleine duwtjes.. He, je zou daar een boek over moeten schrijven... Over kinderen. Steeds meer ouders kwamen om advies vragen. En dat voelde als een leuk idee, een boek schrijven, maar het kwam er steeds niet echt van.

"What we the children want you to know"

Tot een avond in 2014. Mijn zoontje lag lekker te slapen boven en ik was aan het werk op mijn laptop. Opeens voelde ik een hele groep kinderen achter mijn schouder en ze begonnen te praten:

"This is what we the children, want you to know"

Ik begon mee te typen met wat ze vertelden. Ze spraken over behoeftes van kinderen. Wat een kind ervaart als een ouder op een bepaalde manier reageert. Wat sensitieve kinderen nodig hebben en hoe we ze dat kunnen geven. Ik schreef het allemaal op.

Aan het einde van de avond had ik mijn eerste kleine e-boek geschreven. Nou ja, ik niet echt. De kinderen. Ik had het vertaald in woordjes op papier. 


Als je het leuk vindt kun je dat e-book hier lezen:
 =>> 8 Things your intuitive child wants you to know


Het is in het engels want destijds schreef ik vooral in het engels.
Als je daar geen moeite mee hebt dan kun je het via de link gratis inzien en downloaden als je wilt.



Ik werk als een soort vertaler tussen kinderen en hun ouders

Als ik schrijf in mijn bio "Ik werk als een soort vertaler tussen kinderen en hun ouders" dan bedoel ik dat dus heel letterlijk 🙂

Kinderen vertellen mij telepathisch en energetisch van alles over wat ze nodig hebben, wat ze voelen, wat ze willen, hoe lief hun mama of papa is... - en ik vertaal dat in 'hard op woordjes' voor hun ouders. 

Ik heb er veel artikelen over geschreven die gepubliceerd zijn op websites over de hele wereld en vertaald zijn in 6 talen. Al snel werkte ik niet alleen met ouders in Nederland en België, maar ook met ouders en kinderen van Finland tot Spanje, in Amerika, Nieuw Zeeland en Zuid Afrika.

Uiteindelijk heb ik veel van die informatie samen gebundeld in cursussen en ben ik gestopt met 1-op-1 sessies doen. Heel veel gevoelige ouders en ouders van gevoelige kinderen lopen tegen dezelfde uitdagingen aan. Ik merkte dat ik mezelf vaak aan het herhalen was.

En met een cursus kan ik gewoon veel meer ouders en kinderen tegelijk helpen. 

Alles begint bij jezelf

Ik heb veel cursussen ontwikkeld en workshops gegeven die gericht waren op ouders. Alles begint bij jezelf, opvoeden ook. In ieder geval in mijn visie. Als je als ouder in balans bent, je kind begrijpt en een aantal goede strategieën hebt, dan heb je al een hele goede basis. 

Maar het is niet alles. Zeker niet als het gaat om hoogsensitieve kinderen.

Of gevoelige kinderen, nieuwetijdskinderen, indigo's, kinderen met veel temperament, een sterke wil, AD(H)D of autisme... Het labeltje vind ik zelf totaal niet belangrijk. Ik gebruik meestal gevoelig of hoogsensitief.

Het gaat erom dat het kinderen zijn die net even andere behoeftes en uitdagingen hebben.

In mijn werk met gevoelige ouders kreeg ik al vaak de vraag of ik niet 'zulke energy-tools' had voor gevoelige kinderen. In mijn 1-op-1 werk gebruikte ik die wel met kinderen. Maar ik had er nooit echt een cursus voor gemaakt of een workshop over gegeven, echt gericht op tools voor de kinderen zelf.


Toen kreeg mijn zoon het lastig op school

Mijn zoon is -verrassing- heel, heel erg sensitief. En behoorlijk temperamentvol met een hele sterke eigen wil. Ik weet niet van wie hij dat heeft... 😉

Jarenlang ging dat eigenlijk best wel prima. We waren goed in balans vinden en de eerste jaren heb je als ouders gewoon nog een hele grote invloed. 

De eerste jaren op school gingen ook verrassend goed. Maar na een paar jaar merkten we dat rond december en vanaf mei hij erg gespannen raakte. Van alle prikkels en drukte op school. En in de weekenden niet meer helemaal tot rust kon komen. Hij werd druk, prikkelbaar, snel boos, heftige buien. Wilde vaak niet meer meewerken en inslapen werd een drama. Hij kreeg ook lichamelijke klachten van spanning en tics.

En dan kwam de vakantie en werd hij weer helemaal zijn ontspannen, zachte zelf. 

Het duurde even voordat het kwartje bij mij viel. Telkens dachten we "Ach, bijna vakantie. Wat extra dagen thuis houden en gewoon even volhouden." Of: "Logisch dat ie gespannen is. Hij is toe aan vakantie, of de decembermaand is gewoon heel druk"

Maar de periodes van overspannen zijn werden steeds langer, en het duurde ook steeds langer voordat hij weer kon ontspannen.



Hoogsensitieve kinderen begeleiden

We hadden de extra rustdagen geprobeerd, veel laten bewegen, supplementen, homeopathie... en niks hielp genoeg.

Het werd tijd om het anders aan te pakken. Om hem extra ondersteuning te geven en te helpen omgaan met zijn sensitiviteit. Ik vond het een beetje dom van mezelf dat ik daar niet gewoon eerder aan gedacht had.

We begonnen ontspanningsoefeningen met hem te doen, meditaties voor het slapen gaan, hij leerde hoe gevoelens werken en hoe hij zelf kon aanvoelen dat zijn spanning begon op te lopen, en wat hij dan kon doen - voordat de ontploffing kwam. 

En opnieuw ontdekte ik dat de oplossing zit in de wereld van energie. In het leren omgaan met prikkels, spanning, gevoelens... en daar de juiste tools voor gebruiken.

Het duurde even voordat hij weer in balans was, maar nu is hij gelukkig weer helemaal zijn lieve, zachte zelf. Inslapen gaat weer heel gemakkelijk. Hij heeft nauwelijks heftige buien, werkt uit zichzelf mee, is vrolijk, zingt en heeft het naar zijn zin op school.


Je kind helpen omgaan met sensitiviteit

Het deed mij uiteindelijk realiseren hoe belangrijk het is om hoogsensitieve kinderen op de juiste manier te begeleiden. Je kunt thuis en als ouder heel veel doen, maar hoe ouder je kind wordt, hoe meer je kind in de wereld is zonder jou. 

Dat is gezond en hoort erbij, maar het levert ook uitdagingen op voor je kind.

Het is heel fijn en handig als je kind zelf ook weet hoe het daar mee om kan gaan. 

  • Dat je kind om kan gaan met gevoelens, prikkels en lastige situaties. 
  • En dat je kind ook weer helemaal kan ontspannen en alle prikkels van de dag weer los kan laten.
  • Dat je kind lekker in z'n vel zit en zich veilig voelt in zijn of haar binnenwereld.
  • Dat je kind rustig in slaap kan vallen.
  • En meewerkt.
  • En je gewoon kunt genieten van elkaar...

Handig voor nu, maar ook handig voor later.

Ik was 25 ofzo voordat ik op een gezonde manier leerde omgaan met mijn sensitiviteit. En ik had er heel veel last van. Mijn zoon heeft nu al een betere emotie-regulatie, zelfkennis en EQ dan ik had toen ik begon met studeren.

Nou ben ik misschien niet het beste voorbeeld want ik ben nogal hardleers en koppig en ik moet alles eerst zelf ervaren en uitvogelen en ik heb hier en daar nogal een omweg genomen...

Maar los daarvan. Hoe fijn is het als je je kind nu al zulke belangrijke levensvaardigheden kunt meegeven? Daar heeft je kind de rest van zijn of haar leven profijt van.

Het geeft mij als moeder heel veel rust. Dat hij het nooit zo moeilijk hoeft te krijgen met zijn gevoeligheid als ik jaaaaaaarenlang gehad heb. Dat hij nu al weet wat hij nodig heeft, dat hij zijn gevoelens kan herkennen en dat hij met spanning en lastige situaties om kan gaan.


De FreeHappyKids-Methode

Daarvoor ben ik de FreeHappyKids-Methode gaan ontwikkelen. Zodat er nu ook een cursus is die echt voor hoogsensitieve kinderen zelf is.

Met alle tools die je nodig hebt om je kind te helpen omgaan met gevoeligheid. Tools die ik al jaren gebruikte in mijn 1-op-1 werk met kinderen. Met inzichten en uitleg video's zodat je kind zichzelf en bijvoorbeeld gevoelens en energie een stuk beter begrijpt.

Alles wat je nodig hebt om stap voor stap je hoogsensitieve kind alle 5 essentiële vaardigheden te leren om om te gaan met sensitiviteit. Met prikkels, spanning en heftige gevoelens. Om gelukkig en ontspannen te zijn.

  =>> Als je het leuk vindt kun je hier over het FreeHappyKids-Programma lezen



En dat is ongeveer mijn verhaal en wat ik doe en waarom 🙂

Als je nieuw hier bent is de gratis Masterclass Hoogsensitief Kind hieronder een goede plek om te beginnen. En als je op mijn email-lijst staat dan laat ik je weten als er nieuwe artikelen, cursussen of workshops zijn. 

Liefs,
   Leony


© 2020, FreeHappyKids    Algemene Voorwaarden &  Privacy policy     Contact